80 વર્ષની વયે દિગ્ગજ અભિનેત્રી ઉષા નાડકર્ણીએ જીવનની એવી સફર વિશે ખુલાસો કર્યો છે, જે સંઘર્ષ, એકલતા અને ત્યાગથી ચિહ્નિત રહી—છતાં તેમને કોઈ અફસોસ નથી. મરાઠી અને હિન્દી સિનેમામાં પોતાની શક્તિશાળી ભૂમિકાઓ માટે જાણીતી અને ટેલિવિઝન શ્રેણી *Pavitra Rishta*માંના પોતાના કામથી વ્યાપક ઓળખ મેળવનારી નાડકર્ણીની કહાની તેમના પાત્રોની પાછળ રહેલી મહિલાને ઘડનારા વ્યક્તિગત સંઘર્ષો ઉજાગર કરે છે.
## 1987થી એકલા રહે છે
ઉષા નાડકર્ણી 1987થી લગભગ ચાર દાયકાથી મુંબઈમાં એકલા રહે છે. તેમનું એકમાત્ર સંતાન વિદેશમાં રહે છે અને તેમના તમામ ભાઈ-બહેનનું અવસાન થઈ ચૂક્યું છે. તેથી તેમણે કોઈ ભય વિના એકલતાને સ્વીકારી છે. તેઓ સ્વીકારે છે કે જ્યારે તેઓ પહેલીવાર પોતાના બિલ્ડિંગમાં રહેવા આવ્યા, ત્યારે તેમને ડર લાગતો હતો કે કોઈ તેમનો પીછો કરીને ઘરે ન આવી જાય. તેથી તેઓ સુરક્ષાકર્મીને પોતાના દરવાજા સુધી સાથે આવવા કહેતા. આજે તેઓ કહે છે, “હવે મને ડર લાગતો નથી.”
એકલતા વચ્ચે મૃત્યુ વિશે વિચારતી વખતે તેઓ આત્મમંથનની ક્ષણોમાંથી પસાર થાય છે—પરંતુ તેમને મૃત્યુનો ભય નથી. તેમણે જણાવ્યું, “લોકો કહી શકતા નથી કે તેમનું મૃત્યુ કેવી રીતે થશે… જો હું ઊંઘમાં જ મરી જાઉં, તો મારા પડોશીઓ દરવાજો ખખડાવવા આવશે અને વિચારશે, ‘બુઢ્ઢી ને દરવાજા નહીં ખોલા હૈ (વૃદ્ધ મહિલાએ દરવાજો ખોલ્યો નથી).’”
## મોટો થતો પુત્ર, માતાની ગેરહાજરી
પતિથી લાંબા સમયથી અલગ રહેતી ઉષા નાડકર્ણીને તેમના કે તેમના પરિવાર પ્રત્યે કોઈ કડવાશ નથી. તેમનો પુત્ર હવે વિદેશમાં રહે છે. ઉષાની માતાએ તેના બાળપણના શરૂઆતના વર્ષોમાં તેની સંભાળ રાખી હતી, જ્યારે ઉષાની અભિનય કારકિર્દી—ખાસ કરીને મરાઠી રંગભૂમિમાં—તેમને સતત વ્યસ્ત રાખતી હતી.
“કોઈ નક્કી સમયપત્રક નહોતું,” તેઓ કહે છે. તેઓ રંગભૂમિ માટે જીવતા હતા અને ઘણીવાર એક જ દિવસમાં અનેક નાટકોના પ્રદર્શનો માટે દોડધામ કરતા હતા. તેમની પ્રાથમિકતા કામ હતું, જેના કારણે અનિવાર્ય રીતે પુત્ર સાથે સમય વિતાવી શકાતો નહોતો.
હવે તેમના પુત્રની એક વાત તેમને સતત સતાવે છે: “મેં તેને માત્ર જન્મ આપ્યો છે. તેની સાચી માતા તો મારી માતા હતી.” આ શબ્દો—ખૂબ જ દુઃખદાયક છતાં લાગણીસભર—આજે પણ તેમના મનમાં ગુંજે છે.
## ભયથી ઘેરાયેલું બાળપણ
ખ્યાતિ મેળવતાં ઘણાં વર્ષો પહેલાં, ઉષા નાડકર્ણીનું બાળપણ એર ફોર્સમાં સેવા આપતા હિંસક પિતાની છાયામાં પસાર થયું હતું. તેમનો ગુસ્સો અસ્થિર હતો: અખબાર યોગ્ય રીતે ગોઠવાયેલો ન હોય અથવા પુસ્તકો ક્રમમાં ન હોય તો પણ તેઓ ભયાનક રીતે ભડકી ઉઠતા.
તેઓ એક ઘટનાને યાદ કરતાં કહે છે કે જ્યારે તેમના નાના ભાઈને સજા કરવામાં આવી રહી હતી ત્યારે તેમણે વચ્ચે પડવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. તેના જવાબમાં તેમના પર “કોયતા” નામના વાંકા ચાકુથી હુમલો કરવામાં આવ્યો. ઈજા થઈ હોવા છતાં તેમણે બીજા જ દિવસે નાટકમાં અભિનય કર્યો હતો.
## સપનાને સાકાર કરવાની દિશામાં સફર
નાડકર્ણીને ચોથા ધોરણથી જ ખબર હતી કે તેઓ રંગમંચ માટે જ બન્યા છે. પરંતુ તેમની મહત્વાકાંક્ષાઓ પરિવારની અપેક્ષાઓ સાથે અથડાતી હતી—ખાસ કરીને તેમની માતા સાથે, જેઓ શિક્ષિકા હતા અને માનતા હતા કે અભિનય યોગ્ય વ્યવસાય નથી. વિરોધ એટલો ઉગ્ર હતો કે તેમની માતાએ તેમને ઘરેથી કાઢી મૂક્યા હતા.
નાડકર્ણી લગભગ એક અઠવાડિયા સુધી એક મિત્રના ઘરે રહ્યા, ત્યારબાદ તેમના પિતા તેમને પાછા ઘરે લઈ આવ્યા. પડોશીઓના અભિપ્રાયો અને મધ્યમવર્ગીય મર્યાદાઓ જેવા સામાજિક દબાણો છતાં તેમણે પોતાનો નિર્ણય અડગ રાખ્યો: “હું કહું છું, ‘એ લોકો ભાડમાં જાય. તમારે જે કરવું હોય તે કરવું જોઈએ.’”
## સાત દાયકાની મજબૂત કારકિર્દી
આજે નાડકર્ણીની કારકિર્દી રંગભૂમિ, ટેલિવિઝન અને ફિલ્મોમાં લગભગ 70 વર્ષ સુધી વિસ્તરેલી છે, જેના કારણે તેમને વ્યાપક સન્માન મળ્યું છે. તેઓ સ્વીકારે છે કે કેટલાક સમયગાળામાં તેમણે માત્ર આર્થિક સ્થિરતા માટે ભૂમિકાઓ સ્વીકારી હતી, ભલે તેમને સન્માન ન મળતું હોય.
*Pavitra Rishta*માં તેમની આઇકોનિક ભૂમિકા જેવા દૃશ્યો એવા વ્યાવસાયિક કલાકારને દર્શાવે છે, જેમણે વ્યક્તિગત પડકારોને પોતાની ઓળખ નક્કી કરવા દેતાં ક્યારેય કામ અટકાવ્યું નહીં. એકલતા, ત્યાગ અને અત્યાચાર—આમાંથી કોઈપણ તેમની કળા પ્રત્યેની લગનને ઢાંકી શક્યું નહીં.
This article is AI-generated content. Please verify the information independently before taking any action based on this article.
