રાજકોટ : ‘હવે કોઈ સામું પણ જોતું નથી’, ટીઆરપી અગ્નિકાંડનાં બે વર્ષ બાદ પીડિત પરિવારોની અવદશા

જૂનાગઢના માંગરોળ તાલુકાના કાલેજ ગામના વતની ચંદુભાઈ કાથડ વર્ષો સુધી તેમના ગામની આજુબાજુના ખેડૂતોની વાડીઓમાં કૂવા ખોદવાની મજૂરી કરતા રહ્યા અને તેમની ચાર દીકરીઓ અને એક દીકરાને સારું શિક્ષણ મળી રહે તે માટે તનતોડ મહેનત કરતા રહ્યા.

મોટી બે દીકરી-કાજલ અને સુમિતાના વિવાહ બાદ પિતાએ નાની દીકરીઓ સંતોષ અને આશા અને દીકરા કૃષ્ણાને સારું શિક્ષણ અપાવવા શક્ય તમામ પ્રયાસ કર્યાં.

પરિવારની પાતળી આર્થિક સ્થિતિ પામી જઈને સંતોષ આગળના ભણતર માટે અને કામની શોધમાં રાજકોટ આવ્યાં. તેમને એક શૉપિંગ મૉલમાં સેલ્સગર્લ તરીકે નોકરી મળી ગઈ. ત્યાર બાદ નાની બહેન આશા 202૩માં બારમા ધોરણની પરીક્ષામાં નાપાસ થતાં તે પણ કામની શોધમાં રાજકોટ આવી ગયા અને તેમને ટીઆરપી ગેમ ઝોનમાં નોકરી મળી ગઈ.

બંને બહેનો નોકરી કરવા ગામ છોડીને રાજકોટ આવી જતા ચંદુભાઈ અને તેમનાં પત્ની ગીતાબહેન પણ દીકરીઓને સહારો આપવા રાજકોટ આવી ગયાં. મજૂર ચંદુભાઈ રાજકોટ શહેરમાં એક પ્રાઇવેટ પેઢીમાં ચોકીદાર તરીકે નોકરી કરવા મંડ્યા, પરંતુ આશાએ નોકરી ચાલુ કરી ત્યાર બાદ અંદાજે સાત મહિના પછી 25 મેં, 2024ના રોજ આગ ફાટી નીકળી. તે આગમાં આશા અને 26 અન્ય લોકોનાં મૃત્યુ થયાં.

આ ભીષણ અગ્નિકાંડને બે વર્ષ થયાં છે, પરંતુ 49 વર્ષના ચંદુભાઈ તે ઘટના વિષે વાત કરતાં રડી પડે છે અને ભય વ્યક્ત કરે છે કે તેઓ બેભાન થઈ જશે. દીકરીને બપોરનું ટિફિન આપવા પિતા દરરોજ ટીઆરપી ગેમ ઝોન જતા હતા તેમ પરિવાર કહે છે. પિતા કહે છે કે ગેમ ઝોનમાં આગ ફાટી નીકળી ત્યારે તેઓ ગેમ ઝોનની બહાર હતા, પરંતુ તેમની દીકરીને બચાવવા કશું ન કરી શક્યા.

બીબીસી સાથે વાત કરતા ચંદુભાઈ કહે છે, “મારે મહિનો દિવસની રજા હતી એટલે હું ત્યાં દરરોજ જતો હતો. પરંતુ ત્યાં એવી કોઈ સુવિધા ન હતી કે બચાવ થાય… પાંચ ને વીસ-પચ્ચીસના ગાળામાં આ બનાવ થયો. થોડા થોડા ધુમાડા નીકળ્યા. મને એમ થયું કે ત્યાં કામ કરે છે એટલે તેમણે કંઈક સળગાવ્યું હશે. પણ પાંચ -સાત સેકન્ડમાં જ આગ ભયંકર બની ગઈ. તે કાબૂમાં આવે તેવી નહોતી… હું દોડીને ગેટ તરફ ગયો ત્યાં તો ધડાકો થયો અને હું દૂર ફેંકાઈ ગયો. મેં ત્રણ ચક્કર માર્યાં. ત્રીજા ચક્કરે મેં એક ખૂણેથી બે છોકરા બહાર આવતાં જોયા. તે બે બચ્યા… વીસ-પચ્ચીસ મિનિટમાં તો આખું ગેમ ઝોન બેસી ગયું.”

પિતા કહે છે કે આશાનું મોત થતાં પરિવારે એક કમાનાર સભ્ય ગુમાવ્યો. તેઓ કહે છે, “અમારે હવે એક બહેન (દીકરી સંતોષ) છે. હું તો બીમારી થઈ જાઉં તો થોડો સમય ઘરે રહેવું પડે અને વળી પાછો નોકરીએ જાઉં. એવું ચાલે છે. એક બહેન પર પરિવારનું ગુજરાન ચાલે છે. છોકરાની ઉંમર ઘટે છે એટલે તેને કોઈ કામે રાખતા નથી.”

ટીઆરપી ગેમ ઝોન અગ્નિકાંડને બે વરસ થઈ ગયાં છે, પરંતુ કાથડ પરિવાર તેના માનસિક અને આર્થિક આઘાતમાંથી બહાર આવી શક્યો નથી.

પરિવાર હજુ પણ એક નાનો ફ્લૅટ ભાડે રાખી તેમાં રહે છે. સંતોષ શૉપિંગ મોલમાં નોકરી કરવાની સાથે સાથે આગળનો અભ્યાસ પણ કરી રહ્યાં છે તેમ તેમણે જણાવ્યું.