മാഞ്ഞുപോകാത്ത ഐസുകട്ടകൾ

Source :- SIRAJLIVE NEWS

യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കൺപോളകളിൽ ഭാരമായി തൂങ്ങിനിന്ന ഒരു സന്ധ്യാനേരത്താണ് ആ കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്. കോടമഞ്ഞും മഴത്തുള്ളികളും വീണ് മങ്ങിപ്പോയ കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ റോഡരികിലെ മങ്ങിയ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ ചെറിയ മീൻപീടിക തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
​ഐസ് കട്ടകൾക്കിടയിൽ നിരത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന മാന്തളും അയലയും മത്തിയും അപ്പോഴും പകുതിപോലും വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഓരോ വാഹനം കടന്നുപോകുമ്പോഴും നിരാശയോടെ ആ കച്ചവടക്കാരൻ റോഡിലേക്ക് വെറുതെ കണ്ണ് പായിക്കും. എന്നിട്ട് വീണ്ടും കൈയിലിരുന്ന തടിപ്പലകകൊണ്ട് ആ മീനുകൾക്ക് മീതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഐസ് വാരിയിടും. വിറ്റുപോകാത്ത മീനുകളേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നത് തന്റെ ജീവിതമാണെന്ന മട്ടിൽ അയാളുടെ മുഖത്ത് കനത്ത ഉത്കണ്ഠ നിഴലിച്ചിരുന്നു.

ഏതോ ഒരു കാരുണ്യം മനസ്സിൽ ഇരമ്പിയെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഡ്രൈവറോട് കാർ പിന്നിലേക്ക് എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. വണ്ടി പീടികയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിറുത്തി ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആ കച്ചവടക്കാരന്റെ മങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ പൊടുന്നനെ ഒരു പ്രകാശ നാളം തെളിഞ്ഞു. എന്താ വേണ്ടത് മോളേ? നല്ല ഒന്നാന്തരം ഫ്രഷ് മീനാ… കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് തരാം… വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു. ​ചേട്ടാ… കുറെ മീൻ തന്നോളൂ, ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​മീൻ കവറിലേക്ക് പകർന്നു വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയത്. ആ കണ്ണുകളിൽ കച്ചവടം നടക്കാത്തതിന്റെ വിഷമം മാത്രമല്ല അതിനേക്കാൾ വലിയ ഏതോ നെഞ്ചിടിക്കുന്ന സങ്കടം കടൽപോലെ ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചേട്ടാ… എന്താ ഒരു വിഷമം പോലെ? മീൻവാങ്ങാൻ ആരും വന്നില്ലേ? ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​അതുവരെ അടക്കിപ്പിടിച്ച സങ്കടത്തിന്റെ അണക്കെട്ട് പൊട്ടിപ്പോയതുപോലെ അയാൾ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നു. കവറിലേക്ക് മീൻ വയ്ക്കുന്ന കൈകൾ പതറി.

എന്താ പറയാ മോളേ… ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അയാൾ തുടർന്നു. എന്റെ മോൾക്ക് കരളിലെന്തോ വലിയ അസുഖമാ. അടുത്ത ആഴ്ച വലിയൊരു ഓപ്പറേഷൻ വേണം. ലക്ഷങ്ങൾ വേണം മോളേ… ഈ പീടികയിലെ മീൻ മുഴുവൻ വിറ്റാലും എന്റെ മോൾടെ മരുന്നിനുള്ള പണം തികയില്ല. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോവുകയാണ്. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു എത്തും പിടിയുമില്ല…

അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു അച്ഛന്റെ നിസ്സഹായതയുടെ നനവുണ്ടായിരുന്നു. മീൻ വാങ്ങി പണം നൽകി മടങ്ങുമ്പോഴും ആ കച്ചവടക്കാരന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു. വീട്ടിലെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവമായ എന്റെ പരിചയത്തിലുള്ള ഒരു പ്രമുഖ ചാരിറ്റി ട്രസ്റ്റിന്റെ ഭാരവാഹിയെ ഞാൻ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു. ആ അച്ഛന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും കുഞ്ഞിന്റെ രോഗവിവരവും കൃത്യമായി കൈമാറി.

പിറ്റേന്ന് തന്നെ ആ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തകർ അയാളുടെ വീട്ടിലെത്തി. കാര്യം സത്യമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടതോടെ അവർ ആ കേസ് പൂർണമായും ഏറ്റെടുത്തു. നാടൊട്ടുക്ക് നീണ്ട കാരുണ്യപ്രവർത്തനത്തിലൂടെ കുഞ്ഞിന്റെ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കുള്ള പണം സമാഹരിക്കപ്പെട്ടു.
തിരുവനന്തപുരത്തെ പ്രമുഖ ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് ശസ്ത്രക്രിയ വിജയകരമായി പൂർത്തിയായി. കുട്ടി പൂർണ ആരോഗ്യവതിയായി ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി എന്ന വാർത്തയറിഞ്ഞപ്പോൾ മാത്രമാണ് എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായത്.

അതിനുശേഷം വർഷങ്ങൾ ഒട്ടേറെ കടന്നുപോയി. ജീവിത തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ആ സംഭവവും എന്റെ ഓർമകളിൽ പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. ​കാലങ്ങൾക്കുശേഷം മറ്റൊരു ആവശ്യത്തിനായി വളരെ ദൂരെയുള്ള ഒരു വലിയ നഗരത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞാൻ. യാത്രാമധ്യേ ചില സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനായി നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരു ഫിഷ് ആൻഡ് മീറ്റ് സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിന് മുന്നിൽ കാർ നിറുത്തി.
​തിരക്കേറിയ ആ കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അവിടെ നിർദേശങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട് തലപ്പൊക്കത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞാൻ ഒന്നു ഞെട്ടി. വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്പ് റോഡരികിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഐസ് വാരിയിട്ട് സങ്കടപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ കച്ചവടക്കാരൻ!

ഇപ്പോൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് അന്നത്തെ ആധിയോ വ്യാകുലതയോ ഇല്ല. പകരം ആത്മവിശ്വാസവും സന്തോഷവും തുളുമ്പുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം. ചാരിറ്റി സംഘടനയുടെ സഹായത്തോടെ മകളുടെ ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയപ്പോൾ അയാൾ തളരാതെ അധ്വാനിച്ചുയർന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു ആ വലിയ സ്ഥാപനം.
​അയാളെന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. എങ്കിലും ദൂരത്തുനിന്ന് ആ കാഴ്ച കാണുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞുപോയി. അന്നത്തെ ആ രാത്രിയിൽ നാം വച്ചുനീട്ടിയ ചെറിയൊരു സഹായഹസ്തവും കരുതലും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വിധിതന്നെ മാറ്റിമറിച്ചുവെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവോടെ ഞാൻ ആ കടയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

മോളേ… ഒന്ന് നിന്നെ… ​പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നൊരു വിളി കേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
ആ കച്ചവടക്കാരൻ ഓടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയാണ്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിരിച്ചറിവിന്റെയും നിറകണ്ണുകളുടെയും തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നെ മനസ്സിലായോ മോളേ? വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്പ് ആ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മീൻ വിറ്റിരുന്ന എന്നെ… എന്റെ മകളെക്കുറിച്ച് കേട്ട് അന്ന് ആ ചാരിറ്റിക്കാരെ വിളിച്ചത് മോളല്ലേ? മോളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്കൊരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റില്ല. അന്നത്തെ ആ രാത്രിയിൽ മോൾ തന്ന ആ അഡ്രസ്സും സഹായവുമാണ് എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ വിധി മാറ്റിയെഴുതിയത്.

​അയാളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്റെ നെഞ്ചൊന്നു പിടഞ്ഞു. വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി.
​അയാൾ എന്നെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു നല്ല റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. മകളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ വിശേഷങ്ങളും പഠനവുമൊക്കെ സന്തോഷത്തോടെ പങ്കുവെച്ചു. ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ, എന്റെ വീട്ടിലേക്കായി എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട പലതരത്തിലുള്ള ഫ്രഷ് മീനുകൾ വലിയൊരു പാക്കറ്റിലാക്കി അയാൾ സ്നേഹപൂർവം എന്റെ കൈയിൽ വെച്ചുതന്നു പണം വാങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കാതെ.

അന്നത്തെ ആ ചെറിയൊരു കരുതലിൽ നിന്ന് പൂത്തുലഞ്ഞത് വെറുമൊരു കച്ചവടബന്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കാലത്തിന് മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത മനോഹരമായൊരു ആത്മബന്ധമായിരുന്നു. നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ അദ്ദേഹത്തോട് യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ അതിരുകളില്ലാത്ത വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

Content Highlights:
A compassionate traveler helps a struggling fish vendor raise money for his daughter’s critical liver surgery years ago. Years later, she discovers the vendor has successfully built a large supermarket through hard work and charity support. The heartwarming reunion highlights the profound impact of a small act of kindness and enduring human connection.